PL - Polská CZ - Česká EN - Anglická SK - Slovenská RO - Rumunská RU - Ruská TR - Turecká UA - Ukrajinská
PL - Polská
  • CZ - Česká
  • EN - Anglická
  • SK - Slovenská
  • RO - Rumunská
  • RU - Ruská
  • TR - Turecká
  • UA - Ukrajinská

NALGOSED 10 mg/ml roztwór do wstrzykiwań

Strona główna PRODUKTY PRODUKTY WETERYNARYJNE NALGOSED 10 mg/ml roztwór do wstrzykiwań

Lek zawiera butorfanol, opioidy, przeciwbólowy o działaniu ośrodkowym

RODZAJ PRODUKTU: środki analeptyczne, środki znieczulające, środki nasenne
gatunek zwierząt: Pies, Koń, Kot
Nie zarejestrowano w Polsce   

Jak możemy pomóc?

SKŁAD 

Lek zawiera w 1 ml  butorphanolum                               10 mg

(ut Butorphanoli tartras 14,58 mg)

Roztwór do wstrzykiwań. Klarowny, bezbarwny roztwór.
 

Gatunki docelowe

Konie, psy, koty.

Wskazania dla gatunków docelowych

Produkt jest wskazany dla koni do prowadzenia sedacji i analgezji u psów i kotów do prowadzenia analgezji i sedacji przed znieczuleniem.

KOŃ:

Przeciwbólowe: Tłumienie łagodnego do ciężkiego bólu brzucha, pochodzenia pokarmowego, w tym kolki  Produkt łagodzi ból powstały w związku z kolką lub porodem.
Uspokajające: Do sedacji po podaniu określonych agonistów receptorów alfa-2 adrenergicznych (chlorowodorek detomidyny, romifidyny).
Sedacja terapeutyczna i diagnostyczne procedury przy stojącym zwierzęciu.

PIES:

Przeciwbólowe: Tłumienie umiarkowanego do ciężkiego bólu związanego z procedurami pooperacyjnymi , zwłaszcza chirurgii ortopedycznej lub chirurgii tkanek miękkich.
Uspokojenie: W połączeniu z chlorowodorkiem medetomidyny.
Przed znieczuleniem: podanie leku przed znieczuleniem zmniejsza ilość znieczulenia ogólnego, a zwłaszcza tiopenalu sodowego. Preparat podaje się jako część protokołu anestezjologicznego w połączeniu z medetominą i chlorkowodorkiem ketaminy.

KOT:

Przeciwbólowe: Tłumienie umiarkowanego do silnego bólu związanego z procedurami operacyjnymi, w szczególności w kastracji, operacjach chirurgii ortopedycznej lub tkanek miękkich.
Uspokojenie: W połączeniu z chlorowodorkiem medetomidyny.
Przed znieczuleniem  podanie leku przed znieczuleniem zmniejsza ilość znieczulenia ogólnego, a zwłaszcza tiopenalu sodowego. Preparat podaje się jako część protokołu anestezjologicznego w połączeniu z medetominą i chlorkowodorkiem ketaminy.

 

Przeciwwskazania

Nie stosować w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

KOŃ:

Nie stosować u zwierząt ze znanymi zmianami w funkcjonowaniu wątroby.

Połączenie butorfanol-detomidin hydrochlorid:

Nie stosować u zwierząt z zaburzeniami rytmu serca lub znaną bradykardią.

Nie stosować u zwierząt ze zmianami w funkcjonowaniu wątroby.

PIES, KOT:

Nie stosować u zwierząt ze zmianami w funkcjonowaniu wątroby

 

Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania

Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania u zwierząt

Przed użyciem preparatu w połączeniu z innymi lekami należy wziąć pod uwagę przeciwwskazania i ostrzeżenia wymienione w SPC tych leków.

Butorfanol jest pochodną morfiny, a tym samym wykazuje aktywność opioidu. Nie ustalono bezpieczeństwa szczeniąt, kociąt i źrebiąt. Korzystanie z produktu w tych grupach powinno opierać się na ocenie ryzyka i korzyści przez lekarza weterynarii.

KOŃ:
Połączenie butorfanol-detomidin hydrochlorid: Przed użyciem połączenia należy wykonać rutynowe osłuchiwanie serca.

PIES:

Przy podaniu leku przed znieczuleniem zaleca się podawanie leku wraz ze skutkiem antycholinergicznym (np. atropiny), która prewencyjnie zmniejsza występowanie bradykardii podczas znieczulenia.

Podawanie dożylne powinno odbywać się powoli, nie jako szybki bolus.

Przy depresji oddechowej można, jako antidotum, zastosować nalokson

KOT:

Należy zwrócić uwagę na dokładne dawkowanie. Dawka powinna być podawana na podstawie wagi zwierzęcia. W celu dokładnego dozowania wskazane jest użycie strzykawki z odpowiednią skalą (na przykład strzykawki do insuliny).

Przy depresji oddechowej można, jako antidotum, zastosować nalokson

Dla osób podających produkty lecznicze weterynaryjne zwierzętom

Uważajcie na przypadkowe samowstrzyknięcie. Chrońcie igłę aż do momentu podania leku. W przypadku omyłkowego wstrzyknięcia natychmiast zasięgnijcie porady lekarza i pokażcie mu ulotkę albo etykietę leku.

NIE PROWADŹ SAMOCHODU, gdyż może się pojawić sedacja, zawroty głowy i dezorientacja. Jako odtrutkę można stosować opioidowego antagonistę.

Unikaj przypadkowego kontaktu ze skórą i oczami. W przypadku kontaktu ze skórą lub oczami natychmiast przemyj dużą ilością wody.

Kobiety w ciąży i karmiące piersią powinny podawać produkt leczniczy weterynaryjny z ostrożnością.

 

Działania niepożądane (częstotliwość i stopień nasilenia)

Po wstrzyknięciu domięśniowym można zaobserwować dyskomfort w miejscu wstrzyknięcia.

KOŃ:
Najczęstszym działaniem niepożądanym jest nieznaczna ataksja, która może utrzymywać się przez 3-10 minut. Słaba do silnej ataksja może pojawić się po zastosowaniu kombinacji chlorowodorku butorfanolu - detomindin. W tych reakcjach jest mało prawdopodobne, że dojdzie do utraty świadomości przez zwierzę. Konieczne jest, aby przestrzegać zwykłych środków ostrożności, aby zapobiec zranieniom koni.

Po aplikacji samego butorfanolu mogą wystąpić łagodne działanie uspokajające.

PIES:

Butorfanol może powodować depresję oddechową.

Butorfanol może hamować motorykę przewodu pokarmowego. Rzadko mogą pojawić się brak apetytu, biegunka lub przemijająca ataksja.

KOT:

W badaniach zaobserwowano ból w miejscu iniekcji domięśniowych. Częstość występowania była bardzo duża.

Butorfanol może powodować depresję oddechową.

Po podaniu produktu może pojawić się rozszerzenie źrenic.

 

Zastosowanie preparatu w okresie ciąży i laktacji

KOŃ:

Połączenie butorfanol-detomidin hydrochlorid: Nie stosować w okresie ciąży.

Połączenie butorfanol-romifidin: Nie stosować w ostatnim miesiącu ciąży.

PIES, KOT:

Bezpieczeństwo leku nie zostało ustalone podczas ciąży i laktacji. Stosowanie produktu powinno być oparte na ocenie stosunku korzyści do ryzyka przez lekarza weterynarii.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Butorfanol może być stosowany w połączeniu z innymi środkami uspokajającymi, takimi jak agoniści alfa2-adrenergicznego (np. romifidyny lub detomidyny u koni, medetomidyny u psów i kotów), przy czym można się spodziewać działania synergistycznego. Podczas jednoczesnego stosowania tych substancji należy odpowiednio zmniejszyć dawkę (patrz punkt 4.9).

 

Dawkowanie i droga podawania

KOŃ: podanie dożylne (iv)

PIES, KOT: podawanie dożylnie (iv), podskórne (sc) lub domięśniowe (i.m).

W przypadku podawania iv nie podawać jako bolus. Unikać zbyt szybkiego podania iv Przy wielokrotnym sc lub im aplikować w różne miejsca.

KOŃ
Jako środek przeciwbólowy:

butorfanol samodzielnie:

Aplikować w dawce 0,1 mg/kg wagi, co odpowiada dawce 0,01 ml leku/kg wagi, tj. 1 ml/100 kg wagi iv

Dawka może być powtarzana w razie potrzeby. Działanie przeciwbólowe następuje w ciągu 15 minut po podaniu.

Jako środek uspokajający:

butorfanol w połączeniu z detomidinem:

Aplikować detomidin hydrochlorid w dawce  0,012 mg/kg wagi iv Następnie 5 minut później zaaplikować butorfanol w dawce  0,025 mg/kg wagi, co odpowiada dawce 0,0025 ml leku/kg wagi, tj. 0,25 ml leku/100 kg wagi iv

butorfanol w połączeniu z romifidinem:

Aplikować romifidin w dawce 0,04–0,12 mg/kg wagi iv Następnie 5 minut później zaaplikować butorfanol w dawce 0,02 mg/kg wagi, co odpowiada dawce 0,002 ml leku/kg wagi, tj. 0,2 ml leku/100 kg wagi iv

PIES

Jako środek przeciwbólowy:

butorfanol samodzielnie:

Aplikować w dawce 0,2–0,3 mg/kg wagi, co odpowiada dawce 0,02–0,03 ml/kg wagi, tj. 0,2–0,3 ml leku/10 kg wagi iv, im albo sc

Lek zaaplikować 15 min. przed końcem znieczulenia w celu znieczulenia w etapie odzyskiwania przytomności. Działania przeciwbólowe mogą być widoczne w ciągu 15 minut. Dawkę można powtórzyć w razie potrzeby.

Jako środek uspokajający:

butorfanol w kombinacji z medetomidinem:

Aplikować butorfanol w dawce 0,1 mg/kg wagi, co odpowiada dawce 0,01 ml leku/kg wagi iv albo im Bezpośrednio po tym należy zaaplikować medetomidin hydrochlorid w dawce 0,01–0,025 mg/kg wagi iv albo im Oba leki podawać oddzielnie, nie w tej samej strzykawce (zobacz pkt 6.2 Niezgodności).

Na początek sedacji należy odczekać 20 minut przed rozpoczęciem leczenia.

Aby wybudzić z anestezji należy zaaplikować atipamezol, w dawce 0,05–0,125 mg/kg wagi. W ciągu około 5 minut pacjent się wybudza a po dodatkowych 2 minutach jest już wybudzony całkowicie.

Jako środek przed znieczuleniem:

butorfanol samodzielnie:

Aplikować w dawce 0,1–0,2 mg/kg wagi, co odpowiada dawce 0,01–0,02 ml leku/kg wagi iv, im albo sc.

Stosować 15 minut przed wywołaniem znieczulenia.

Jako środek uspokajający i przed znieczuleniem – premedykacja znieczuleniem barbituranami:

butorfanol w kombinacji z medetomidinem:

Aplikować butorfanol w dawce  0,1 mg/kg wagi, co odpowiada dawce 0,01 ml leku/kg wagi -  iv albo im. Bezpośrednio po tym aplikować medetomidin hydrochlorid w dawce 0,01 mg/kg wagi iv albo im. Oba leki podawać oddzielnie, nie w tej samej strzykawce (zobacz pkt 6.2 Niezgodności).

Jako część protokołu znieczulenia:

butorfanol w połączeniu z medetomidinem i ketaminem:

Aplikować butorfanol w dawce 0,1 mg/kg wagi., co odpowiada dawce 0,01 ml leku na kg wagi - im. Bezpośrednio po tym zaaplikować medetomidin hydrochlorid w dawce 0,025 mg/kg wagi im. Oba leki podawać oddzielnie, nie w tej samej strzykawce (zobacz pkt 6.2 Niezgodności). Po 15 minutach zaaplikować ketamin w dawce 5 mg/kg wagi - im.

Uspokojenie i znieczulenie nastąpią po około 6 minutach od pierwszej aplikacji, Po około 14 minutach pacjent usypia. Znieczulenie zanika po około 53 minutach podaniu ketaminu- pacjent się wybudza. Częściowe wybudzenie następuje po około 35 minutach, a po kolejnych 36 minutach pacjent jest całkowicie wybudzony.

Aby anulować znieczulenie z zastosowaniem kombinacji butorfanol-medetomindin-ketamina nie zaleca się stosowania atipamezolu.


KOT

Jako środek przeciwbólowy przed operacją:

butorfanol samodzielnie:

Aplikować w dawce 0,4 mg/kg wagi, co odpowiada dawce 0,04 ml leku/kg wagi, tj. 0,2 ml/5 kg wagi - im albo sc.

Przy znieczuleniu dożylnym aplikować butorfanol z wyprzedzeniem 15–30 min. przed anestezją.

Przy użyciu znieczulania domięśniowo (acepromazin-ketamin, albo xylazin-ketamin) aplikować butorfanol z wyprzedzeniem 5 min. przed anestezją. Doba przebudzenia się po butorfanolu nie zwiększa się wyraźnie.

Jako środek przeciwbólowy przed operacją:

  1. domięśniowe, podskórne podanie: Aplikować butorfanol samodzielnie w dawce 0,4 mg/kg wagi, co odpowiada dawce 0,04 ml leku na kg wagi, tj. 0,2 ml/5 kg wagi - sc albo im.
  2. dożylne podanie:  Aplikować butorfanol samodzielnie w dawce 0,1 mg/kg wagi, co odpowiada dawce 0,01 ml leku/kg wagi, tj. 0,05 ml leku na 5 kg wagi – iv.

Aplikować 15 min. przed przebudzeniem z anestezji.

Jako środek uspokajający:

butorfanol w połączeniu z medetomidinem:

Aplikować butorfanol w dawce 0,4 mg/kg wagi, co odpowiada dawce 0,04 ml leku/kg wagi  im albo sc Bezpośrednio potem aplikować  medetomidin hydrochlorid w dawce 0,05 mg/kg wagi - sc  albo im. Oba leki podawać oddzielnie, nie w tej samej strzykawce (zobacz pkt 6.2 Niezgodności).

Do chirurgicznego szycia ran należy użyć lokalnego znieczulenia.

W celu wybudzenia ze znieczulenia należy użyć atipamezol w dawce 0,125 mg/kg wagi. Po około 4 minutach pacjent zacznie się wybudzać, a po kolejnej minucie będzie całkowicie wybudzony.

Jako część protokołu anestezji:

butorfanol w kombinacji z medetomidinem i ketaminem:

  1. podanie dożylne:
    Aplikować butorfanol w dawce 0,1 mg/kg wagi, co odpowiada dawce 0,01 ml leku na kg wagi - iv. Bezpośrednio po tym zaaplikować medetomidin hydrochlorid w dawce 0,04 mg/kg wagi - iv i ketamin w dawce 1,25–2,5 mg/kg wagi - iv; ketamin dawkować w zależności od wymaganej głębokości znieczulenia. Leki podawać oddzielnie, nie w tej samej strzykawce (zobacz pkt 6.2 Niezgodności).

Pacjent usypia w ciągu 2-3 minut po podaniu. Utrata przytomności występuje w ciągu 3 minut po podaniu. Aby powrócić z narkozy należy podać atipamezol w dawce 0,2 mg/kg wagi. Po około 2 min. pacjent zaczyna odzyskiwać przytomność, a po około 6 minutach pacjent się wybudza i po kolenych 18 min. pacjent jest już przytomny.

  1. podanie domięśniowe:

Aplikować butorfanol w dawce 0,4 mg/kg wagi, co odpowiada dawce 0,04 ml leku na kg wagi - im. Bezpośrednio po tym aplikować medetomidin hydrochlorid w dawce 0,08 mg/kg wagi im i ketamin w dawce 5 mg/kg wagi – im. Leki podawać oddzielnie, nie w tej samej strzykawce (zobacz pkt 6.2 Niezgodności).

Początek działania i jego koniec zależy od dawki ketaminu. Pacjent usypia po około minucie (tracąc przytomność). Bez podawania kolejnych leków znieczulenie trwa około 60 minut (początek wybudzania) a całkowite wybudzenie nastąpi po około 70-83 minutach. W celu całkowitego wybudzenia należy podać atipamezol w dawce 0,1 mg/kg wagi. Po około 4 minutach pojawią się pierwsze odruchy, po około 7 minutach pacjent zacznie się wybudzać, a po około 18 minutach pacjent będzie całkowicie wybudzony.

Korek można przebić maksymalnie 50 razy.

 

Przedawkowanie (objawy, postępowanie, odtrutki), jeżeli niezbędne

Najważniejszym wynikiem przedawkowania jest depresja oddechowa. Odpowiednim antidotum są antagoniści receptorów opioidalnych (np. naloxon).

Przy przedawkowaniu butorfanolu w połączeniu z medetomidin hydrochloridem, albo ketaminem, odpowiednim antidotum jest atipemazol za wyjątkiem kombinacji wstrzykiwań domięśniowych butorfanol-medetomidin-ketamin u psów.

Okresy karencji

Koń:
Mięso: bez okresów karencji
Mleko: bez okresów karencji

Okres przydatności do spożycia

Okres przydatności weterynaryjnego preparatu leczniczego w nienaruszonym opakowaniu: 2 lata.
Okres przydatności po pierwszym otwarciu opakowania wewnętrznego: 28 dni.

Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Ten produkt leczniczy weterynaryjny nie wymaga żadnych specjalnych warunków przechowywania.
Chronić przed światłem.

Opakowanie 

1 x 10 ml.


Napiszcie do nas


antispam
Wprowadź tekst z obrazka

lub zadzwoń

PONIEDZIAŁEK - PIĄTEK 9:00 - 16:00
+48 517 951 963

Kompletnej informacji nt produktów oraz ich prawidłowego stosowania udzielają Przedstawiciele Naukowi. Kontakty wg poszczególnych regionów - patrz. zakładka "KONTAKTY".